Zasady pisowni wyrazów z  „ó” i „u”

Literę "ó" piszemy:
1. Gdy "ó" wymienia się na o, e, a, np.:
ogród - ogrody
pióro - pierze
mówić - mawiać
2. W zakończeniach rzeczowników –ów, -ówka, -ówna, np.: Kraków, klasówka, główka, Nowakówna.
Uwaga na wyjątki: skuwka, wsuwka, zasuwka.
3. W zakończeniu dopełniacza rzeczowników rodzaju męskiego, domów, chłopców, ołówków, piórników.
4. W wyrazach niewymiennych, kiedy trzeba pamiętać pisownię wyrazów, np.: król, wróżka, różdżka, chór, różne, równy, góra, jaskółka, wróbel.
5. Na początku wyrazów: ósmy, ósemka, ów, ówdzie, ówczesny.

Literę "u" piszemy:
1. Na końcu wszystkich wyrazów, np.: roku, domu, sklepu
2. W czasownikach zakończonych cząstką -uj, -uje ( "uje się nie kreskuje"), np. rysuje, maluję, wędrujemy,
3. W zakończeniach rzeczowników: -un, -um,-unek, -uchna,-uszka, -uszek, -uch,  -us,-usia, np.
piorun,  centrum,    rysunek,     matuchna,    garnuszka,     Mateuszek,    maluch,    dzikus,  mamusia
4. W wyrazach, których pisownię należy zapamiętać, np.: cukierek, cukinia, burza, kurtka, mur, rurka, luźny, nudny, buzia

Opracowała: Beata Pińska

 

Liczba Gości

Odwiedza nas 8 gości oraz 0 użytkowników.